Bluesette

İrma'nın kucak keyfi 

Bugünkü caz standardımız olan "Bluesette"i dinlemeye başlamadan hemen önce İrma ile biraz keyif yapalım ve özlem giderelim dedik. İyi de oldu zira önceki gün Ronny Scott's Caz Kulubü'nde Gilad Atzmon ve Yaylılar'ın Charlie Parker'ın Şarkıları temalı konseri nedeniyle ayrı kalmıştık. Kısa bir parantez açmak gerekirse müthiş bir konserdi. Gilad Atzmon, enerjisi bitip tükenmek bilmeyen bir müzisyen ve müzikal enerjisi kadar güncel politika üzerinden gündem yaratma becerisine de sahip. Dün geceki kurbanı ise 'domuz' hikayeleri ile hemen herkesin diline düşen David Cameron'du - bir hayli güldüğümü itiraf etmek zorundayım. 

Gilad Atzmon

Konsere dönecek olursak özellikle A Night in Tunisia ve Laura'nın yaylılar ile birlikte düzenlemelerini oldukça etkileyiciydi. Gaza Mon Amour ise Gilad Atzmon'a ait olan ve ilk defa dinlediğim harika bir parça oldu, eve döner dönmez farklı kayıtlarını dinlemeden edemedim. Gecenin en keyifli sürprizi ise bir son dakika değişikliği ile (ilk açıklanan müzisyen listesinde ismi yok) davulda Türkiye'den Derin Bayhan'ın bulunmasıydı. Konser bittiğinde Sırma ile birlikte yanına gidip çok kısaca tanışma ve tebrik etme şansı bulduk. Umuyoruz gelecekte kendisini tekrar dinleme şansımız olur.

İsterdim ki bugün bahsedeceğimiz caz standardımız da dün geceki konser kadar zevkli olsaydı. Ancak itiraf etmeliyim ki 1963 yılında Belçikalı müzisyen Toots Thielemans tarafından bestelen ve mızıka & gitar ikilisi üzerine inşa edilmiş, Ted Gioia'nın tanımıyla caz valsi sınıfından bir parça olan "Bluesette" tam da istediğimiz tadı vermedi. Ne mutlu ki imdadımıza Hank Jones'un 1979 yılında Londra'da gerçekleştirdiği kayıt yetişti de sevdiğimiz bir seçenek bulabildik: