5 Nisan 2015 Pazar

Alone Together

Lavender - Hermione Olivia  
İsmine bakıldığında, "Alone Together - Birlikte Yalnız" sanki Özdemir Asaf'a inat yazılmış bir şarkı. Hatta şarkının ilk defa 1932 tarihli bir müzikalde çalındığı ve ilk önemli kaydının 1939 yılında Artie Shaw tarafından yapıldığı göz önünde bulundurulunca daha çok Özdemir Asaf inat etmiş gibi duruyor. Bir de tabi Cemal Süreya var - "Biliyorsun ben hangi şehirdeysem / Yalnızlığın başkenti orası" demiş ve tam da aynı şiirde duyduğu eski bir şarkıdan bahsetmiş. Kim bilir, belki de sonsuz birasını yudumlarken duyuvermiştir "Alone Together"ın tınısını bir yerlerden, ikincinin yenisinden.

Çağrışımları seviyorum - Özdemir Asaf'tan bahsedince aklıma 'Lavinia' geldi, sonra lavanta, ve oradan da bugün ziyaret ettiğim Columbia Road Flower Market... ne yazık ki fotoğraf çekmemiştim, ama buradakini ödünç almaktan çekinmedim zira bugün de çok benzer bir hali vardı tezgahlardaki lavantaların - ne kadar da çok güzel koktuklarını belirten fiyat etiketi de dahil olmak üzere.

En iyisi dönelim "Alone Together"a ve hoşumuza giden yorumlara. Bu parça ile ilgili dikkatimi çeken noktalardan biri, müzisyenler tarafından yapılan hemen tüm değerlendirilmelerinde ilk bakışta aldatan bir yapıya sahip olduğundan bahsedilmesiydi. Gerçekten de dikkatli dinleyince (bu benim için 10 kaplan gücünde dikkat etmek demek) AABA'nın son A'sında alışılmadık bir durum var - itiraf edeyim yakalayabilmek hoşuma gitti. İrma içinse aynı şeyi söyleyemeyeceğim, şu anda bugün aldığımız sardunyaların önündeki camın karşısında kurulmuş uyukluyor.

Bu arada bir ikinci parantez daha açıyorum, sardunyanın İngilizcesi geranium imiş, bizdeki söylenişi ise İtalyanca sardonia'dan geliyor TDK'ya göre. Ancak günümüzde İtalyanlar da geranio olarak biliyorlar zira bugün kanlı canlı bir İtalyan'a (hemi de Parma yakınlarındaki Lodi eşrafından) sorma şansım oldu, dolayısıyla bir hayli kafa karıştırıcı bir etimolojik problemle karşı karşıya kaldım. Neyse, nefesim kesildi, kapayalım bütün bu şaşkın parantezleri.


Lee Konitz, Brad Mehldau ve Charlie Haden'ın 2000 yılına ait yorumu, dinlediğimiz tüm seçenekler içerisinde en yaratıcı ve baştan çıkarıcı olanıydı. Hatta "Alone Together"dan çok daha fazlasını içeren bir kayıt olduğunu bile söyleyebilirim, tam da bu yüzden değerlendirme dışı bırakmak zorunda hissettim kendimi. Ancak Brad Mehldau'nun eli değmiş caz standartlarını dinledikçe kendisine hayranlığım doğrusal olarak artmakta, demedi demeyin (bkz. All the Things You Are). Bir diğer dikkatimi çeken yorum ise Sonny Rollins'in 1958 tarihli kaydıydı. Şarkının bop'a yatkınlığı düşünülünce, en beğendiğim yorumlarından birinin bir hard-bop ustasına ait olması çok da beklenmedik değil.

Sonuç olarak bu yazının selameti için İrma ile birinciyi Charlie Haden ve Chris Anderson'un 1997 tarihli "None but the Lonely Heart" albümlerinde yer alan kayıt olarak seçtik. Seçimimizin altında yatan temel unsur ise, 3 sene sonra Konitz ve Mehldau ile birlikte "Alone Together"a boyut atlattığını düşündüğümüz Charlie Haden'ın kattığı (klişe sayılabilecek) belirgin swing hissi oldu - dinlerken zaman zaman yerimde duramaz duydum kendimi. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder