Angel Eyes

Angel Eyes dinleyen İrma ve kutusu

"Angel Eyes"ı "Melek Gözler" olarak çevirmek daha doğru sanki ama ben daha çok "Melek Gözlüm" demek istiyorum, özellikle de İrma'nın bu fotoğraftaki halini dikkate alınca. Her ne kadar buradaki 'suç üstü yakalanmış' bakışı (bu kare çekildiğinde bir kabahat işlemiyor olsa da genel olarak ortalığı karıştırdığı için bu suçlu bakış İrma'nın ruhuna sinmiş gibi duruyor)  İrma'nın sadece bir tek melekle -kendi gibi sivri kulaklı olan, bağdaştırılabileceğine işaret ediyor olsa da sırf bıyıkları için bu durumu kabullenmeye devam edebilirim.

İrma demişken Frank Sinatra'nın 1958 tarihli yorumunu dinlemeye başladığımız anda ortadan toz oldu, sanırsam o da benim gibi pek keyif almadı şarkının bu halinden. Diğer yandan Joe Lovano'nun 1994 tarihli Rush Hour albümünde yer alan yorumu gerçekten de etkileyici - saksafon soloları Sinatra'nın katamadığı bir duygu derinliği veriyor şarkıya.

En çok beğendiğimiz yorum ise, en sevdiği caz standardının (ya da en sevdiklerinden birinin) 'Angel Eyes olduğunu söyleyen, cazın 'First Lady'si Ella Fitzgerald'a ait ve 1958 yılında, Roma'da 41. yaş gününde gerçekleştirdiği unutulmaz konserinden. Bir keresinde Fitzgerald'ın "Ne duyduysam aşırdım, ama en çok da üflemelilerden aşırdım" dediği düşünülürse, bu yorumda üflemelilerin rolünü nasıl da harika bir tonlamayla çaldığını fark etmek büyük bir sürpriz olmadı (video'da 12:58):

Billy Strayhorn, Ella Fitzgerald için "Ella is the boss lady. That's all. / Ella patron hanımdır. Hepsi bu." demiş, e doğru söze ne hacet...